titulētC2
дієслово/tˈituleːt/
Переклад
титулувати, озаглавити
Minēt (kāda) titulu (1), uzrunājot (to) vai runājot, rakstot (par to).
Згадувати (чийсь) титул (1), звертаючись (до нього) або говорячи, пишучи (про нього).
Теперішній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējam |
| 2. | titulē | titulējat |
| 3. | titulē | titulē |
Минулий
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējām |
| 2. | titulēji | titulējāt |
| 3. | titulēja | titulēja |
Майбутній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēšu | titulēsim |
| 2. | titulēsi | titulēsiet / titulēsit |
| 3. | titulēs | titulēs |
- Інфінітивtitulēt
- Наказовийtitulē
- Наказовийtitulējiet
- Englishto title, to entitle
- Русскийтитуловать, озаглавить
- Lietuviųtituluoti