titulētC2
verb/tˈituleːt/
Translation
to title, to entitle
Minēt (kāda) titulu (1), uzrunājot (to) vai runājot, rakstot (par to).
To mention (someone's) title (1) when addressing (them) or speaking, writing (about them).
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējam |
| 2. | titulē | titulējat |
| 3. | titulē | titulē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējām |
| 2. | titulēji | titulējāt |
| 3. | titulēja | titulēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēšu | titulēsim |
| 2. | titulēsi | titulēsiet / titulēsit |
| 3. | titulēs | titulēs |
- Infinitivetitulēt
- Imperativetitulē
- Imperativetitulējiet
- Русскийтитуловать, озаглавить
- Українськатитулувати, озаглавити
- Lietuviųtituluoti