titulētC2
глагол/tˈituleːt/
Перевод
титуловать, озаглавить
Minēt (kāda) titulu (1), uzrunājot (to) vai runājot, rakstot (par to).
Упоминать (чей-либо) титул (1), обращаясь (к нему) или говоря, рассказывая, написав (о нём).
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējam |
| 2. | titulē | titulējat |
| 3. | titulē | titulē |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēju | titulējām |
| 2. | titulēji | titulējāt |
| 3. | titulēja | titulēja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | titulēšu | titulēsim |
| 2. | titulēsi | titulēsiet / titulēsit |
| 3. | titulēs | titulēs |
- Инфинитивtitulēt
- Повелительноеtitulē
- Повелительноеtitulējiet
- Englishto title, to entitle
- Українськатитулувати, озаглавити
- Lietuviųtituluoti