aizgūtC2
дієслово/ˈaizɡuːt/
Переклад
запозичити
Pārņemt (no kā, no kurienes), pielāgojot savām vajadzībām; atdarināt (ko apgūtu, iemācītu).
Перейняти (від чогось, звідкись), пристосовуючи до своїх потреб; наслідувати (щось засвоєне, вивчене).
Теперішній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | aizgūstu | aizgūstam |
| 2. | aizgūsti | aizgūstat |
| 3. | aizgūst | aizgūst |
Минулий
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | aizguvu | aizguvām |
| 2. | aizguvi | aizguvāt |
| 3. | aizguva | aizguva |
Майбутній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | aizgūšu | aizgūsim |
| 2. | aizgūsi | aizgūsiet / aizgūsit |
| 3. | aizgūs | aizgūs |
- Інфінітивaizgūt
- Наказовийaizgūsti
- Наказовийaizgūstiet
- Englishto borrow, to adopt
- Русскийпозаимствовать, перенять
- Lietuviųpasiskolinti, perimti