aptrūktC2
verb/ˈaptruːkt/
Translation
to run out, to run short
Izbeigties, nebūt vairs vajadzīgajā daudzumā; nepietikt, pietrūkt.
To run out, to no longer be in the required quantity; to be insufficient, to fall short.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aptrūkstu | aptrūkstam |
| 2. | aptrūksti | aptrūkstat |
| 3. | aptrūkst | aptrūkst |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aptrūku | aptrūkām |
| 2. | aptrūki | aptrūkāt |
| 3. | aptrūka | aptrūka |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aptrūkšu | aptrūksim |
| 2. | aptrūksi | aptrūksiet / aptrūksit |
| 3. | aptrūks | aptrūks |
- Infinitiveaptrūkt
- Imperativeaptrūksti
- Imperativeaptrūkstiet
- Русскийиссякнуть, недоставать
- Українськавичерпатися, забракнути
- Lietuviųpritrūkti, išsekti
- nepietiktto be insufficient
- pietrūktto be lacking
- aprautiesto stop short
- pārtrūktto break off
- aptrūktiesto run short