nomocītiesC2
verb/nˈuomuot͡siːties/
Translation
to wear oneself out, to suffer
Ilgāku laika, arī visu laikposmu ļoti mocīties (parasti līdz nogurumam, spēku izsīkumam); arī nopūlēties.
To suffer greatly for a longer time, also for a whole period (usually to the point of exhaustion, depletion of strength); also to toil.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nomocos / nomokos | nomokāmies / nomocāmies |
| 2. | nomokies / nomocies | nomokāties / nomocāties |
| 3. | nomokās / nomocās | nomokās / nomocās |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nomocījos | nomocījāmies |
| 2. | nomocījies | nomocījāties |
| 3. | nomocījās | nomocījās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | nomocīšos | nomocīsimies |
| 2. | nomocīsies | nomocīsieties / nomocīsities |
| 3. | nomocīsies | nomocīsies |
- Infinitivenomocīties
- Imperativenomokies
- Imperativenomocies
- Imperativenomocieties
- Imperativenomokieties
- Русскийизмучиться, намучиться
- Українськанамучитися, намордуватися
- Lietuviųnusikamuoti, išsikankinti
- nopūlētiesto toil
- izkautiesto fight it out
- nobeigtiesto end