izolētiesC2
verb/ˈizoleːties/
Translation
to isolate oneself
Refl. --> izolēt (2); nošķirties, norobežoties, atdalīties.
Refl. --> to isolate (2); to seclude oneself, set oneself apart, separate oneself.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izolējos | izolējamies |
| 2. | izolējies | izolējaties |
| 3. | izolējas | izolējas |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izolējos | izolējāmies |
| 2. | izolējies | izolējāties |
| 3. | izolējās | izolējās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izolēšos | izolēsimies |
| 2. | izolēsies | izolēsieties / izolēsities |
| 3. | izolēsies | izolēsies |
- Infinitiveizolēties
- Imperativeizolējies
- Imperativeizolējieties
- Русскийизолироваться, обособиться
- Українськаізолюватися, відокремитися
- Lietuviųizoliuotis, atsiriboti
- nošķirtiesto separate oneself
- norobežotiesto dissociate oneself
- atdalītiesto separate