izmocītC2
дієслово/ˈizmuot͡siːt/
Переклад
змучити
Mokot panākt, ka (kādam) izraisās lielas fiziskas ciešanas; mocīt, līdz (kādam) pilnīgi izzūd spēki.
Мучачи, домогтися, щоб у (когось) виникли великі фізичні страждання; мучити, доки (у когось) повністю не зникнуть сили.
Теперішній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocu / izmoku | izmokām / izmocām |
| 2. | izmoki / izmoci | izmokāt / izmocāt |
| 3. | izmoka / izmoca | izmoka / izmoca |
Минулий
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocīju | izmocījām |
| 2. | izmocīji | izmocījāt |
| 3. | izmocīja | izmocīja |
Майбутній
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocīšu | izmocīsim |
| 2. | izmocīsi | izmocīsiet / izmocīsit |
| 3. | izmocīs | izmocīs |
- Інфінітивizmocīt
- Наказовийizmoki
- Наказовийizmoci
- Наказовийizmociet
- Наказовийizmokiet
- Englishto torment, to exhaust
- Русскийизмучить
- Lietuviųnukamuoti, iškankinti
- nogalētупоратися