izmocītC2
verb/ˈizmuot͡siːt/
Translation
to torment, to exhaust
Mokot panākt, ka (kādam) izraisās lielas fiziskas ciešanas; mocīt, līdz (kādam) pilnīgi izzūd spēki.
To cause (someone) great physical suffering by torment; to torture until (someone's) strength is completely gone.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocu / izmoku | izmokām / izmocām |
| 2. | izmoki / izmoci | izmokāt / izmocāt |
| 3. | izmoka / izmoca | izmoka / izmoca |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocīju | izmocījām |
| 2. | izmocīji | izmocījāt |
| 3. | izmocīja | izmocīja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izmocīšu | izmocīsim |
| 2. | izmocīsi | izmocīsiet / izmocīsit |
| 3. | izmocīs | izmocīs |
- Infinitiveizmocīt
- Imperativeizmoki
- Imperativeizmoci
- Imperativeizmociet
- Imperativeizmokiet
- Русскийизмучить
- Українськазмучити
- Lietuviųnukamuoti, iškankinti
- nogalētto finish off