izbiedētC2
глагол/ˈizbiedeːt/
Перевод
напугать, испугать
Satraukt, pēkšņi izraisīt bailes; arī izbaidīt.
Встревожить, внезапно вызвать страх; также напугать.
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējam |
| 2. | izbiedē | izbiedējat |
| 3. | izbiedē | izbiedē |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējām |
| 2. | izbiedēji | izbiedējāt |
| 3. | izbiedēja | izbiedēja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēšu | izbiedēsim |
| 2. | izbiedēsi | izbiedēsiet / izbiedēsit |
| 3. | izbiedēs | izbiedēs |
- Инфинитивizbiedēt
- Повелительноеizbiedē
- Повелительноеizbiedējiet
- Englishto scare, to frighten
- Українськаналякати, сполохати
- Lietuviųišgąsdinti, nubaidyti
- izbaidītраспугать