izbiedētC2
verb/ˈizbiedeːt/
Translation
to scare, to frighten
Satraukt, pēkšņi izraisīt bailes; arī izbaidīt.
To alarm, to suddenly cause fear; also to frighten.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējam |
| 2. | izbiedē | izbiedējat |
| 3. | izbiedē | izbiedē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējām |
| 2. | izbiedēji | izbiedējāt |
| 3. | izbiedēja | izbiedēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēšu | izbiedēsim |
| 2. | izbiedēsi | izbiedēsiet / izbiedēsit |
| 3. | izbiedēs | izbiedēs |
- Infinitiveizbiedēt
- Imperativeizbiedē
- Imperativeizbiedējiet
- Русскийнапугать, испугать
- Українськаналякати, сполохати
- Lietuviųišgąsdinti, nubaidyti
- izbaidītto scare away