izbiedētC2
darbības vārds/ˈizbiedeːt/
Satraukt, pēkšņi izraisīt bailes; arī izbaidīt.
Tagadne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējam |
| 2. | izbiedē | izbiedējat |
| 3. | izbiedē | izbiedē |
Pagātne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēju | izbiedējām |
| 2. | izbiedēji | izbiedējāt |
| 3. | izbiedēja | izbiedēja |
Nākotne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | izbiedēšu | izbiedēsim |
| 2. | izbiedēsi | izbiedēsiet / izbiedēsit |
| 3. | izbiedēs | izbiedēs |
- Nenoteiksmeizbiedēt
- Pavēles izteiksmeizbiedē
- Pavēles izteiksmeizbiedējiet
- Englishto scare, to frighten
- Русскийнапугать, испугать
- Українськаналякати, сполохати
- Lietuviųišgąsdinti, nubaidyti