inficētB2
verb/ˈinfit͡seːt/
Translation
to infect
Izraisīt infekciju; būt par infekcijas cēloni.
To cause an infection; to be the cause of an infection.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | inficēju | inficējam |
| 2. | inficē | inficējat |
| 3. | inficē | inficē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | inficēju | inficējām |
| 2. | inficēji | inficējāt |
| 3. | inficēja | inficēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | inficēšu | inficēsim |
| 2. | inficēsi | inficēsiet / inficēsit |
| 3. | inficēs | inficēs |
- Infinitiveinficēt
- Imperativeinficē
- Imperativeinficējiet
- Русскийзаразить, инфицировать
- Українськазаразити, інфікувати
- Lietuviųužkrėsti, infekuoti
- aplipinātto infect
- pielaistto admit
- pielipinātto stick on