noteicējsC2
іменник/nˈuoteit͡seːjs/1. відміна · чоловічий
Переклад
розпорядник
Darītājs --> noteikt.
Діяч --> визначати; той, хто визначає.
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| N | noteicējs | noteicēji |
| Ģ | noteicēja | noteicēju |
| D | noteicējam | noteicējiem |
| A | noteicēju | noteicējus |
| L | noteicējā | noteicējos |
| V | noteicēj | noteicēji |
- Englishone in charge, determinant
- Русскийраспорядитель, тот, кто решает
- Lietuviųlemiantysis
- rīkotājsорганізатор