klabinātC2
глагол/klˈabinaːt/
Перевод
стучать, греметь
Panākt, būt par cēloni, ka (kas) vairākkārt klab (1).
Добиться, быть причиной того, что (что-либо) многократно стучит (1).
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | klabinu | klabinām |
| 2. | klabini | klabināt |
| 3. | klabina | klabina |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | klabināju | klabinājām |
| 2. | klabināji | klabinājāt |
| 3. | klabināja | klabināja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | klabināšu | klabināsim |
| 2. | klabināsi | klabināsiet / klabināsit |
| 3. | klabinās | klabinās |
- Инфинитивklabināt
- Повелительноеklabini
- Повелительноеklabiniet
- Englishto clatter, to rattle
- Українськастукотіти, торохтіти
- Lietuviųbarškinti, tarškinti
- pļāpātболтать