klabinātC2
darbības vārds/klˈabinaːt/
Panākt, būt par cēloni, ka (kas) vairākkārt klab (1).
Tagadne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | klabinu | klabinām |
| 2. | klabini | klabināt |
| 3. | klabina | klabina |
Pagātne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | klabināju | klabinājām |
| 2. | klabināji | klabinājāt |
| 3. | klabināja | klabināja |
Nākotne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | klabināšu | klabināsim |
| 2. | klabināsi | klabināsiet / klabināsit |
| 3. | klabinās | klabinās |
- Nenoteiksmeklabināt
- Pavēles izteiksmeklabini
- Pavēles izteiksmeklabiniet
- Englishto clatter, to rattle
- Русскийстучать, греметь
- Українськастукотіти, торохтіти
- Lietuviųbarškinti, tarškinti