izsmēķētC2
глагол/ˈizsmeːceːt/
Перевод
выкурить
Smēķējot pilnīgi izkvēlināt (papirosu, cigareti u. tml.); smēķējot pilnīgi izkvēlināt tabaku (pīpē).
Куря, полностью докурить (папиросу, сигарету и т. п.); куря, полностью сжечь табак (в трубке).
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izsmēķēju | izsmēķējam |
| 2. | izsmēķē | izsmēķējat |
| 3. | izsmēķē | izsmēķē |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izsmēķēju | izsmēķējām |
| 2. | izsmēķēji | izsmēķējāt |
| 3. | izsmēķēja | izsmēķēja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | izsmēķēšu | izsmēķēsim |
| 2. | izsmēķēsi | izsmēķēsiet / izsmēķēsit |
| 3. | izsmēķēs | izsmēķēs |
- Инфинитивizsmēķēt
- Повелительноеizsmēķē
- Повелительноеizsmēķējiet
- Englishto smoke (up), to finish smoking
- Українськавикурити
- Lietuviųsurūkyti
- izpīpētвыкурить