izčibētC2
verb/ˈizt͡ʃibeːt/
Translation
to vanish, to disappear, to fizzle out
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izčibu | izčibam |
| 2. | izčibi | izčibat |
| 3. | izčib | izčib |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izčibēju | izčibējām |
| 2. | izčibēji | izčibējāt |
| 3. | izčibēja | izčibēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izčibēšu | izčibēsim |
| 2. | izčibēsi | izčibēsiet / izčibēsit |
| 3. | izčibēs | izčibēs |
- Infinitiveizčibēt
- Imperativeizčibi
- Imperativeizčibiet
- Русскийисчезнуть, сгинуть
- Українськазникнути, щезнути
- Lietuviųpranykti, išnykti