iniciētC2
verb/ˈinit͡sieːt/
Translation
to initiate
Ierosināt; uzsākt.
To initiate; to begin.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iniciēju | iniciējam |
| 2. | iniciē | iniciējat |
| 3. | iniciē | iniciē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iniciēju | iniciējām |
| 2. | iniciēji | iniciējāt |
| 3. | iniciēja | iniciēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iniciēšu | iniciēsim |
| 2. | iniciēsi | iniciēsiet / iniciēsit |
| 3. | iniciēs | iniciēs |
- Infinitiveiniciēt
- Imperativeiniciē
- Imperativeiniciējiet
- Русскийинициировать
- Українськаініціювати
- Lietuviųinicijuoti