indicētC2
глагол/ˈiŋdit͡seːt/
Перевод
индицировать, указывать
Parādīt, norādīt, uzrādīt.
Показать, указать, предъявить.
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēju | indicējam |
| 2. | indicē | indicējat |
| 3. | indicē | indicē |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēju | indicējām |
| 2. | indicēji | indicējāt |
| 3. | indicēja | indicēja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēšu | indicēsim |
| 2. | indicēsi | indicēsiet / indicēsit |
| 3. | indicēs | indicēs |
- Инфинитивindicēt
- Повелительноеindicē
- Повелительноеindicējiet
- Englishto indicate, to index
- Українськаіндикувати, вказувати
- Lietuviųindikuoti, rodyti