indicētC2
verb/ˈiŋdit͡seːt/
Translation
to indicate, to index
Parādīt, norādīt, uzrādīt.
To show, indicate, present.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēju | indicējam |
| 2. | indicē | indicējat |
| 3. | indicē | indicē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēju | indicējām |
| 2. | indicēji | indicējāt |
| 3. | indicēja | indicēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | indicēšu | indicēsim |
| 2. | indicēsi | indicēsiet / indicēsit |
| 3. | indicēs | indicēs |
- Infinitiveindicēt
- Imperativeindicē
- Imperativeindicējiet
- Русскийиндицировать, указывать
- Українськаіндикувати, вказувати
- Lietuviųindikuoti, rodyti