attaisnotiesC2
verb/ˈattaisnuoties/
Translation
to justify oneself, to make excuses
Pierādīt savu taisnību, savas rīcības pareizumu; noliegt savu vainu (ar kādiem pamatojumiem, pierādījumiem).
To prove one's rightness, the correctness of one's actions; to deny one's guilt (with some grounds, evidence).
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | attaisnojos | attaisnojamies |
| 2. | attaisnojies | attaisnojaties |
| 3. | attaisnojas | attaisnojas |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | attaisnojos | attaisnojāmies |
| 2. | attaisnojies | attaisnojāties |
| 3. | attaisnojās | attaisnojās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | attaisnošos | attaisnosimies |
| 2. | attaisnosies | attaisnosieties / attaisnosities |
| 3. | attaisnosies | attaisnosies |
- Infinitiveattaisnoties
- Imperativeattaisnojies
- Imperativeattaisnojieties
- Русскийоправдываться
- Українськавиправдовуватися
- Lietuviųteisintis
- aizbildinātiesto make excuses
- aizstāvētiesto defend oneself
- atvainotiesto apologize