aizrunātC2
verb/ˈaizrunaːt/
Translation
to talk into, to put in a word, to dissuade
Pārspēt runāšanā.
To outdo in talking.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aizrunāju | aizrunājam |
| 2. | aizrunā | aizrunājat |
| 3. | aizrunā | aizrunā |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aizrunāju | aizrunājām |
| 2. | aizrunāji | aizrunājāt |
| 3. | aizrunāja | aizrunāja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | aizrunāšu | aizrunāsim |
| 2. | aizrunāsi | aizrunāsiet / aizrunāsit |
| 3. | aizrunās | aizrunās |
- Infinitiveaizrunāt
- Imperativeaizrunā
- Imperativeaizrunājiet
- Русскийуговорить, замолвить слово
- Українськаумовити, замовити слово
- Lietuviųįkalbėti, užtarti
- ierunātto record