tirdītC2
darbības vārds/tˈirdiːt/
Neatlaidīgi, vairākkārt (kādam ko) jautāt; mocīt (kādu) ar nepatīkamiem jautājumiem.
Tagadne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | tirdu / tirdīju | tirdījam / tirdām |
| 2. | tirdī / tirdi | tirdījat / tirdāt |
| 3. | tirdī / tirda | tirdī / tirda |
Pagātne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | tirdīju | tirdījām |
| 2. | tirdīji | tirdījāt |
| 3. | tirdīja | tirdīja |
Nākotne
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| 1. | tirdīšu | tirdīsim |
| 2. | tirdīsi | tirdīsiet / tirdīsit |
| 3. | tirdīs | tirdīs |
- Nenoteiksmetirdīt
- Pavēles izteiksmetirdī
- Pavēles izteiksmetirdi
- Pavēles izteiksmetirdiet
- Pavēles izteiksmetirdījiet
- Englishto interrogate, to pester
- Русскийдопытывать, донимать
- Українськадопитувати, діймати
- Lietuviųkamantinėti, ėdžioti