riebeklisC2
noun/rˈiebeklis/2. declension · masculine
Translation
disgusting thing, loathsome creature
Ļoti nelietīgs, zemisks cilvēks.
A very vile, base person.
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| N | riebeklis | riebekļi |
| Ģ | riebekļa | riebekļu |
| D | riebeklim | riebekļiem |
| A | riebekli | riebekļus |
| L | riebeklī | riebekļos |
| V | riebekli | riebekļi |
- Русскиймерзость, гадость
- Українськагидота, паскудство
- Lietuviųbjaurastis, šlykštynė
- mērgliswretch