radioaparātsC2
существительное/rˈadioaparaːts/1. склонение · мужской
Перевод
радиоприёмник
Aparāts radioviļņu uztveršanai un to pārveidošanai skaņās; radiouztvērējs.
Аппарат для приёма радиоволн и их преобразования в звуки; радиоприёмник.
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| N | radioaparāts | radioaparāti |
| Ģ | radioaparāta | radioaparātu |
| D | radioaparātam | radioaparātiem |
| A | radioaparātu | radioaparātus |
| L | radioaparātā | radioaparātos |
| V | radioaparāt | radioaparāti |
- Englishradio set, radio receiver
- Українськарадіоприймач
- Lietuviųradijo aparatas, radijo imtuvas
- radiouztvērējsрадиоприёмник
- radioрадио