orientierisC2
іменник/ˈorieːntieris/2. відміна · чоловічий
Переклад
орієнтир
Objekts apkārtējā vidē (piemēram, punkts, priekšmets), ko izmanto, lai orientētos.
Об'єкт у навколишньому середовищі (наприклад, точка, предмет), що використовується для орієнтування.
| одн. | мн. | |
|---|---|---|
| N | orientieris | orientieri |
| Ģ | orientiera | orientieru |
| D | orientierim | orientieriem |
| A | orientieri | orientierus |
| L | orientierī | orientieros |
| V | orientieri | orientieri |
- Englishlandmark, reference point
- Русскийориентир
- Lietuviųorientyras, gairė
- ceļvedisпутівник