mirgotC1
verb/mˈirɡuot/
Translation
to flicker, to twinkle
Izplatīt samērā ritmiski un ātri mainīga stipruma, arī īslaicīgi pārtrauktu gaismu (par gaismas avotu); būt ar samērā ritmiski un ātri mainīgu stiprumu (par gaismu); arī mirdzēt.
To emit light of relatively rhythmically and rapidly changing intensity, also briefly interrupted (of a light source); to be of relatively rhythmically and rapidly changing intensity (of light); also to glimmer.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | mirgoju | mirgojam |
| 2. | mirgo | mirgojat |
| 3. | mirgo | mirgo |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | mirgoju | mirgojām |
| 2. | mirgoji | mirgojāt |
| 3. | mirgoja | mirgoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | mirgošu | mirgosim |
| 2. | mirgosi | mirgosiet / mirgosit |
| 3. | mirgos | mirgos |
- Infinitivemirgot
- Imperativemirgo
- Imperativemirgojiet
- Русскиймерцать
- Українськамерехтіти
- Lietuviųmirgėti
- mirdzētto glitter
- mirguļotto flicker
- mirkšķinātto blink