malacisC1
lietvārds/mˈalat͡sis/2. deklinācija · vīriešu
Cilvēks, kas ir pelnījis uzslavu.
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| N | malacis | malači |
| Ģ | malača | malaču |
| D | malacim | malačiem |
| A | malaci | malačus |
| L | malacī | malačos |
| V | malaci | malači |
- Englishgood fellow, well done
- Русскиймолодец
- Українськамолодець
- Lietuviųšaunuolis
- amatnieks
- algādzis