izdibinātC2
verb/ˈizdibinaːt/
Translation
to fathom, to find out, to probe
Noskaidrot, uzzināt (ko), izjautājot, savācot ziņas, novērojot u. tml.; arī izzināt.
To find out, learn (something) by questioning, gathering information, observing, etc.; also to ascertain.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izdibinu | izdibinām |
| 2. | izdibini | izdibināt |
| 3. | izdibina | izdibina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izdibināju | izdibinājām |
| 2. | izdibināji | izdibinājāt |
| 3. | izdibināja | izdibināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izdibināšu | izdibināsim |
| 2. | izdibināsi | izdibināsiet / izdibināsit |
| 3. | izdibinās | izdibinās |
- Infinitiveizdibināt
- Imperativeizdibini
- Imperativeizdibiniet
- Русскийразузнать, выведать
- Українськарозвідати, вивідати
- Lietuviųišsiaiškinti, ištirti