izštukotC2
verb/ˈizʃtukuot/
Translation
to figure out, to think up
Izdomāt; izprātot.
To devise; to figure out.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izštukoju | izštukojam |
| 2. | izštuko | izštukojat |
| 3. | izštuko | izštuko |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izštukoju | izštukojām |
| 2. | izštukoji | izštukojāt |
| 3. | izštukoja | izštukoja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | izštukošu | izštukosim |
| 2. | izštukosi | izštukosiet / izštukosit |
| 3. | izštukos | izštukos |
- Infinitiveizštukot
- Imperativeizštuko
- Imperativeizštukojiet
- Русскийпридумать, смекнуть
- Українськапридумати, збагнути
- Lietuviųsugalvoti, išmąstyti
- izdomātto think up
- izprātot