iemitinātC2
verb/ˈiemitinaːt/
Translation
to house, to lodge, to settle in
Iekārtot (telpās, dzīvesvietā), ierādīt (telpas, dzīvesvietu).
To settle (into premises, a place of residence), to allot (premises, a place of residence).
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iemitinu | iemitinām |
| 2. | iemitini | iemitināt |
| 3. | iemitina | iemitina |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iemitināju | iemitinājām |
| 2. | iemitināji | iemitinājāt |
| 3. | iemitināja | iemitināja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | iemitināšu | iemitināsim |
| 2. | iemitināsi | iemitināsiet / iemitināsit |
| 3. | iemitinās | iemitinās |
- Infinitiveiemitināt
- Imperativeiemitini
- Imperativeiemitiniet
- Русскийпоселить, разместить
- Українськапоселити, розмістити
- Lietuviųapgyvendinti, įkurdinti