artikulētC2
verb/ˈartikuleːt/
Translation
to articulate, to enunciate
Veidot, izrunāt (valodas skaņas).
To form, articulate (speech sounds).
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | artikulēju | artikulējam |
| 2. | artikulē | artikulējat |
| 3. | artikulē | artikulē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | artikulēju | artikulējām |
| 2. | artikulēji | artikulējāt |
| 3. | artikulēja | artikulēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | artikulēšu | artikulēsim |
| 2. | artikulēsi | artikulēsiet / artikulēsit |
| 3. | artikulēs | artikulēs |
- Infinitiveartikulēt
- Imperativeartikulē
- Imperativeartikulējiet
- Русскийартикулировать
- Українськаартикулювати
- Lietuviųartikuliuoti