argumentētC1
verb/ˈarɡumænteːt/
Translation
to argue, to reason
Pierādīt ar argumentiem; minēt argumentus.
To prove with arguments; to put forward arguments.
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | argumentēju | argumentējam |
| 2. | argumentē | argumentējat |
| 3. | argumentē | argumentē |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | argumentēju | argumentējām |
| 2. | argumentēji | argumentējāt |
| 3. | argumentēja | argumentēja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1. | argumentēšu | argumentēsim |
| 2. | argumentēsi | argumentēsiet / argumentēsit |
| 3. | argumentēs | argumentēs |
- Infinitiveargumentēt
- Imperativeargumentē
- Imperativeargumentējiet
- Русскийаргументировать
- Українськааргументувати
- Lietuviųargumentuoti, pagrįsti
- motivētto motivate