apzvērētC2
глагол/ˈapz-ʋeːreːt/
Перевод
поклясться, присягнуть
Apliecināt (parasti ar zvērestu).
Заверить (обычно клятвой).
Настоящее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | apzvēru | apzvēram |
| 2. | apzvēri | apzvērat |
| 3. | apzvēr | apzvēr |
Прошедшее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | apzvērēju | apzvērējām |
| 2. | apzvērēji | apzvērējāt |
| 3. | apzvērēja | apzvērēja |
Будущее
| ед. | мн. | |
|---|---|---|
| 1. | apzvērēšu | apzvērēsim |
| 2. | apzvērēsi | apzvērēsiet / apzvērēsit |
| 3. | apzvērēs | apzvērēs |
- Инфинитивapzvērēt
- Повелительноеapzvēri
- Повелительноеapzvēriet
- Englishto swear, to attest under oath
- Українськазаприсягтися
- Lietuviųprisiekti
- apliecinātподтвердить